Tutuklama Kararına İtiraz Dilekçesi: Süre, Merci ve Örnek Dilekçe (2026)

KOCAELİ (…). SULH CEZA HAKİMLİĞİ'NE
(İtirazı incelemeye yetkili Kocaeli Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere)

Soruşturma No : 2026/…

Sorgu No : 2026/…

TUTUKLAMA KARARINA İTİRAZ
EDEN ŞÜPHELİ : Ali VELİ

MÜDAFİİ : Av. Hakan TUZCUOĞLU – Kocaeli Barosu

TUTUKLAMA TARİHİ : …/…/2026

KONU : Haksız tesis edilen tutuklama kararına yönelik itirazlarımızdır.

AÇIKLAMALAR :

1) Kocaeli (…). Sulh Ceza Hakimliği huzurunda 2026/… numaralı dosya ile soruşturma safahatı devam olunan uyuşmazlık konusu somut olaya ilişkin olarak …/…/2026 tarihinde; “…şüpheliye yüklenen suçun şüpheli tarafından işlendiğine dair toplanan somut delillere göre kuvvetli suç şüphesinin varlığı, suçun CMK’nın 100 maddesinde sayılan şüphelinin kaçma ve delilleri karartma şüphesi altında olduğu varsayılan suçlardan olması, suç için yasada öngörülen ceza miktarı gözetildiğinde kaçma şüphesinin bulunması bu sebeple adli kontrol müessesesinin yetersiz kalacağı, yine ceza miktarına göre tutukluluk tedbirinin ölçülü olması nedeniyle TUTUKLANMASINA…” yönelik karar tesis edilmiştir. Ancak müvekkilimizin tutuklanmasına yönelik tesis edilen kararın, usul ve esas yasalarına, tutuklama müessesinin ruhuna aykırı olduğu kanaatini taşıdığımızdan dolayı işbu tutuklama kararına karşı sayın hakimliğiniz huzurunda itiraz etme zorunluluğumuz hasıl olmuştur. Şöyle ki;

2) Malumlarınız olduğu üzere; tutuklama kararı bir koruma tedbiridir ve bu kararın verilebilmesi için gereken şartlar Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 100 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Uyuşmazlık konusu olaya ilişkin olarak müvekkilimizin tutuklanmasına yönelik karar verilmiştir. Anılan maddelerde tutuklama kararı verilebilmesi için, kuvvetli suç şüphesinin varlığı ve şüpheli-sanığın davranışları neticesi delilleri yok etme, gizleme veya değiştirme ihtimalinin bulunması ve şüpheli-sanığın kaçma ihtimalinin bulunması gerekmektedir. Fakat söz konusu olayda müvekkilimiz, maddi gerçeklik ile olayın meydana geliş şeklini; gerek kolluk huzurunda gerekse de savcılık huzurunda samimi ve çelişki arz etmeyecek şekilde savunmasını yapmış bulunmaktadır.

3) Müvekkilimiz, tüm samimiyeti ile savunmasını yapmış, olayın aydınlanmasını sağlamıştır. Aynı zamanda müvekkilimiz, savunmaya yönelik beyanlarında; uyuşturucu maddeyi temin ettiği kişi ve kişilerin isim ve telefon numaralarını belirterek yargılamaya yardımcı olmuştur. Soruşturma dosya muhteviyatına ek olarak sunulan HTS kayıtları müvekkilimizin söylediklerini doğrular niteliktedir. Söz konusu beyanlar ile dosyaya sunulan ilgili kayıtlar çelişkiye mahal vermeyecek ölçüde aynı doğrultuda ilerlemiştir. Tüm bu aşamalar düşünüldüğünde müvekkilimin hukuk sistemine olan mevcut inancı, yaptığı yardımlar ve gösterdiği çabalara rağmen tesis edilen tutuklama kararıyla zedelenmektedir.

4) Müvekkilimizin kaçma ve delilleri karartma şüphesi bulunmamaktadır. Müvekkilimiz halihazırda 8 yıldır bir işletmede çalışmakta olup iş hayatı Kocaeli’nde devam etmektedir. Müvekkilimizin hem iş hayatının hem aile hayatının Kocaeli bünyesinde devam etmekte olduğu göz önünde bulundurulduğunda kaçma şüphesi ile tutuklama kararının tesis edilmesi kabul edilebilir bir durum değildir. Yine dosya kapsamında müvekkilimiz hakkında toplanan deliller gözetildiğinde delilleri karartacağına kanaat getirilmesi hususu maalesef soyut bir gerekçe olarak kalmaktadır. Müvekkilimizin tüm bu durumları gözetildiğinde kaçma ve delilleri karartma şüphesinin bulunmadığı, dosya muhteviyatına eklenecek yeni bir delil olmaması hususu da sayın hakimliğiniz tarafından tespit edilebilecek mahiyettedir.

5) Kaldı ki CMK'nın 101/2-d maddesi uyarınca tutuklama kararında adli kontrol uygulamasının yetersiz kalacağının somut olgularla gerekçelendirilerek gösterilmesi zorunludur. Kararda bu hususta yalnızca ceza miktarına dayanan soyut bir değerlendirme yapılmış; müvekkilimizin sabit ikametgahı, düzenli iş hayatı ve aile durumu karşısında yurt dışına çıkış yasağı, belirli aralıklarla imza yükümlülüğü veya konutu terk etmeme gibi CMK 109'daki tedbirlerin neden yetersiz kalacağı açıklanmamıştır. Bu eksiklik dahi tutuklama kararının kaldırılmasını gerektirmektedir.

6) Diğer taraftan müvekkilimizin suç işlemeye eğiliminin olmadığı hususu soruşturma safahatındaki tutumu ve maddi olayları samimi bir şekilde beyan etmesi, dosya kapsamında bulunan müvekkilimize ait adli sicil kaydından da görüleceği üzere herhangi bir sabıkasının olmayışının sayın hakimliğinizce de tespit edileceği inancını taşımaktayız.

7) İtirazımıza temel teşkil eden müvekkilimizin tutuklanmasına yönelik karar, hakkaniyete aykırı olduğu kadar yasaya yönelik aykırılıklar da taşımaktadır. Müvekkilimizin tutuklanması yönünde tesis edilen karar, kanaatimizce orantılılık ilkesini de ihlal etmektedir. Böylece elde edileceği umulan yarar ile tutuklamaya karar verilmesi arasında orantı kurulduğunda ileride üzerine atılı suçtan ceza almaması bile muhtemel olan müvekkilimiz hakkında tesis edilen tutukluluğun devamı yönündeki kararın yukarıda da zikredildiği üzere müvekkilimiz açısından ileride telafisi imkansız zararlar doğuracağı kanaatini taşımaktayız. Müvekkilimizin, tutuk halinin devamının müvekkilimize ve ailesine telafisi olmayan zararlar vereceği hususu da aşikardır. Tutuklama müessesesinin, tedbir mahiyetinde olduğu, hakkaniyete uygun olması gerektiği ve en önemlisi ölçülü olması gerektiği hususu da sayın hakimliğinizin malumlarıdır. Bu hususta tutuklamaya ilişkin kararın yeniden değerlendirilerek müvekkilimizin sosyal şartları, sabit iş ve ikametgah sahibi olduğu, 2 çocuklu bir ailesinin olması hususu göz önüne alınıp tahliye edilmesine yönelik talepte bulunma hususu tarafımızca kaçınılmaz olmuştur. Ayrıca değinmek gerekir ki dosya üzerinden matbu sebeplerle tutukluğa karar vermek hukuka aykırı olup isabetli olmayacaktır.

8) Temel hak ve özgürlüklere saygı, devletin tüm organlarının anayasal ödevi olup bu ödevin ihmal ve ihlal edilmesi nedeniyle ortaya çıkan hak ihlallerinin düzeltilmesi idari ve yargısal makamların görevidir. Anayasa’nın “Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması” başlıklı 13. maddesinde temel hak ve hürriyetlerin, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasa’nın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabileceği, bu sınırlamaların, Anayasa’nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır. Anayasa’nın 19. maddesindeki kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının sınırlanabileceği durumların şekil ve şartlarının kanunda gösterilmesi ölçütü, Anayasa’nın 13. maddesindeki temel hak ve hürriyetlerin ancak kanunla sınırlanabileceğine dair kural ile uyumludur. Kişi hürriyeti ve güvenliğine ilişkin sınırlamaların, kanunda belirtilen esas ve usule uygunluğunu sağlama yükümlülüğü, hukuk devleti bağlamında hukukun üstünlüğü ilkesi gereği mahkemelerce görülen tüm davalarda vatandaşın temel haklarının zedelenmemesi bakımından hassasiyetle uygulanmalıdır. Anayasa’nın 19. maddesinin amacı bireyi keyfi bir şekilde özgürlüğünden alıkoymaya karşı korumak olup, maddede öngörülen istisnai hallerde kişi özgürlüğüne getirilecek sınırlamaların maddenin amacına uygun olması ve keyfi uygulamaya yol açmaması gerekir. Bu nedenle Anayasa’nın 19. maddesinde yer alan hürriyetten yoksun bırakmanın şekil ve şartlarının, bu şartların var olup olmadığı fiili uygulamayı yapmakla görevli yargılama organları olan mahkemelerce hassasiyetle uygulanmalıdır. Anayasa’nın işbu 19, 36,38 maddeleri bağlamında sırayla kişi hürriyeti ve güvenliği; adil yargılama hakkı, masumiyet karinesi TEMEL HAK ve ÖZGÜRLÜKLERİNİ KORUMA ALTINA ALAN yasaları gereği kişi hak ve özgürlüklerinin ihlaline yer bırakmadan tutukluluk durumunun “kanuni’ dayanağının bulunup bulunmadığının, kanunun özgürlükten yoksun kılmaya izin verdiği hallerde ise, hukuk devleti ilkesi gereği, keyfiliği önlemek için, uygulanmasında yeterli ölçüde erişilebilir, kesin ve öngörülebilir olup olmadığının işbu ANAYASA ve Avrupa İnsan hakları Sözleşmesi bağlamında incelenmesi ve irdelenmesi gerekmektedir. Tutuklamanın adeta bir ceza olarak uygulanabilmesine imkan tanınarak, tutuklama tedbiriyle ulaşılmak istenen hukuki yarar ile kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı arasındaki makul dengenin kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı aleyhine bozulmasına neden olunmadan hukuki aracın amaca uygun olarak uygulanabilirliği sağlanmalıdır. Yukarıda izahı yapılan nedenlerle gerek anayasal olarak gerekse Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi kapsamında müvekkilimiz aleyhinde tesis edilen tutuklama kararı evrensel olarak kabul edilen hukuk ilkelerine uygun düşmemektedir.

SONUÇ VE İSTEM : Yukarıda arz ve izah edilen hususlar, hakimliğinizce re’sen tespit edilecek nedenler göz önünde bulundurularak evrensel hukuk ilkeleri, Anayasa’nın ilgili maddeleri ve Yargıtay içtihatları ışığında tesis edilen tutuklama kararının hukuka aykırı olduğu, orantısız olduğu, ilgili tedbirin mağduriyete ve maddi – manevi zarara sebep olacağı tespit edilerek Kocaeli (…). Sulh Ceza Hakimliğinin 2026/… sorgu numaralı TUTUKLAMA KARARININ ortadan kaldırılarak müvekkilimizin tahliyesine yönelik karar tesis edilmesini saygılarımızla arz ve talep ederiz…

Şüpheli Müdafii
Av. Hakan TUZCUOĞLU